Avcılık Tamamen Yasaklansın! #VurmaBeni #HayvanlarYaşamakİstiyor

Adı Pekmez, türü üveyik. Öldürmek serbest. Hem de günde 3 tane! 15 Eylül 2016 tarihinde pekmez kaynatılan kazanın yanına geliyor, onun için Pekmez. Haberi geliyor ve apar topar yola koyuluyoruz. 1 saatten uzun süren bir yolculuk neticesinde Pekmez ile tanışıyoruz.

Henüz küçücük bir yavru, uçamayacak kadar küçük. Yuvada olma zamanında yuvadan atlamış, ısınmak için pekmez kazanının yanına gelmiş. Bulan insanlar “vurdular bunun anasını babasını, öksüz kaldı bu” dediler. Vururlar tabii, bu hayvanların arkasında duran herhangi bir yasa yok ki. Pekmez’i aldık merkezimize getirdik. Veteriner hekimlerimiz tarafından enfeksiyonu olduğu teşhisi kondu ve ilaç tedavisi başladı. Yaşayacak mı yaşamayacak mı diye huzursuz günler geceler birbirini takip etti. Çünkü üveyik, IUCN (Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği) verilerine göre kırmızı liste türü, statüsü ise HASSAS! Yani Dünya çapında nesli tükenme noktasına gelme ile karşı karşıya. Yok olma tehlikesi ile karşı karşıya! Pekmez, o kadar küçüktü ki, henüz kendisi beslenemeyecek seviyedeydi, uzun bir süre diyetine en uygun tohum karışımları ile uzmanlarımız tarafından uygun ve doğru metotlar ile beslendi. Pekmez küçücük bir bebekti ama güçlüydü. Tedaviye olumlu yanıt verdi ve daha da güçlendi. Haftalar süren besleme süreci sonunda kendi başına beslenmeye başladı. Bundan sonraki süreçte ise neredeyse insan yüzü görmedi. Gece o uyurken yemeği suyu tazelendi. Odası ihtiyaçları doğrultusunda doğal ağaç dalları ile donatıldı. Odasına asla girilmeyecek, insana alışmayacak, başka türlerle tanışacak, kış boyunca bunları yiyecek gibi kararlar aldık. Koca bir kışı başarılı bir şekilde geçirdik ve Pekmez büyüdü, teker teker tüm tüyleri değişti. Boynundaki desenler sırtındaki hareler çıktı. En sonunda yetişkin bir üveyik görüntüsüne kavuştu. Büyüyen ve tüy değiştirme dönemi devam eden Pekmez’in durumu. Fotoğraf telezoom objektif ile uzaktan çekilmiştir. Kış geride kaldı, bahar geldi. Pekmez iyice yabanileşmişti. Odasına girildiğinde dışarı çıkmaya çalışıyordu. Bu durum bizi çok mutlu ediyordu. Az kaldı, biraz dayan diye cam arkasından onunla konuşuyorduk.

Nisan 2017’de çıktığımız kuş gözlem arazilerinde, gözlerimiz üveyikleri, kulaklarımız seslerini aramaya başladı. Yavaş yavaş göçten gelmeye başlamaları gerekiyordu. En sonunda üveyiklerin artık gelip, üreme bölgelerine yerleşmeleri sonucunda 13 Mayıs 2017 tarihinde, Pekmez Bein İz TV ekranlarında tüm Türkiye’nin gözleri önünde, avlanma olmayan bir alanda doğaya döndü.